tag:blogger.com,1999:blog-160663772011-12-02T12:57:06.750+02:00giderek kanımız zehir dolmuş, yoldan çıkan kurda yem olmuş, dost dediğin kalbini soymuş, halimiz duman...hLLhttp://www.blogger.com/profile/12860513341364124641noreply@blogger.comBlogger141100tag:blogger.com,1999:blog-16066377.post-1159221747337938142006-09-26T00:52:00.000+03:002006-09-26T01:02:27.350+03:00<span style="font-family:georgia;">Hiç olmadığı kadar, yalnız hissediyorum kendimi... Herşeyden elini eteğini çekmiş birisini taklid eder gibiyim. Mutlu olmam gerekirken, nedense ters orantı olarak bana dönüyor, hayallerim... Hani "insan hayal ettiği müddetçe yaşardı" ? Yap-boz olmuş hayatımın eksik parçasıydı, mutluluk, sevgi, aşk ... Ne yapabilirdim? Tedavülden kalkan aşkları yaşamak istiyorsam... Şimdi anlıyorum: <em>Bir limanı terkedip, koca okyanusun ortasında yapayalnız kalmak benimkisi... Pusulamı kaybetsemde ve rotam bilinmezlik kıtası olsada... Artık hayatımın kaptanı benim...</em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16066377-115922174733793814?l=10uncukoy.blogspot.com' alt='' /></div>hLLhttp://www.blogger.com/profile/12860513341364124641noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-16066377.post-1154543320326332032006-08-02T21:19:00.000+03:002006-08-02T21:28:40.346+03:00Tam bir aydır, şurası söyle olsun, burası böyle olsun, diye diye canımı çıkartan öğrenci yurtları yada pansiyonlarını tanıtan bir site tasarlayıp, programladık...(<a href="http://www.istanbuldayurtlar.com"><span style="color:#330000;">http://www.istanbuldayurtlar.com</span></a>) İşin garip yanı siteyi yayınlamak bir dert, siteye bilgi aktaracak yurt sahipleri bir dert... 4-5 yurdun genel bilgisi dışında fotoğraflarını, krokilerini, google maps'den koordinatlarını girdik (bkz:Eminönü ilçesi) çok güzel oldu. Üstüne birde yurdun hangi fakülteye tramvayla, hangisine yürüyerek gidildiğinide aktardık... Şu an site demo yayınında, yakın bir zamanda İstanbuldaki üniversiteler alakalı , fakülteler ile alakalı ve en önemlisi burs veren kuruluşlarla alakalı devam sitesi çıkartmayı düşünüyorum... Peki sizden nasıl bir isteğim olabilir :) Tabiki İstanbul'da okuyacak olan arkadaşlarınıza duyurmanız... Şimdiden herkese teşekkürler...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16066377-115454332032633203?l=10uncukoy.blogspot.com' alt='' /></div>hLLhttp://www.blogger.com/profile/12860513341364124641noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16066377.post-1150373334781593412006-06-15T15:04:00.000+03:002006-06-15T15:11:00.100+03:00<div align="center"><em>Boşlukları doldurarak üniversite sınavını kazandık ve şimdilerde yeni bir boşluktayım... içimi dolduracak bir hayat 'kalemi' arıyorum... yanlışların doğruyu götürmeyeceği bir hayat istiyorum...</em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16066377-115037333478159341?l=10uncukoy.blogspot.com' alt='' /></div>hLLhttp://www.blogger.com/profile/12860513341364124641noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16066377.post-1149006510282204942006-05-30T18:18:00.000+03:002006-05-30T19:28:31.753+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/301/729/1600/pinhani.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/301/729/400/pinhani.jpg" border="0" /></a>Bir anda giriyor, "Yalnız kaldıysan" diye... Sonra bir nehir gibi akıyor.Boğuluyorsun... Baş dönmesi tadında... 2 gecedir,"Dön bak dünyaya" dinleyerek uyuyorum. Sabah kalktığımda hala çalmasıda ayrı bir tat...<br />1 ay önce <a href="http://tekmetokat.blogspot.com/2006/04/zgnm-1-nisan-akas-hazrlayamadm.html"><span style="color:#330000;">oky</span></a>'nin sitesinde bir parçalarını dinleme fırsatım olmuştu. Ama eşşeklik bende girsene sitesine, diğer parçalarını dinle... Önce <a href="http://www.nahnu.org/?p=1042"><span style="color:#330000;">nahnu</span></a>'nun sitesinde, sonrada <a href="http://alisari.zaxaz.com/?p=393"><span style="color:#330000;">alisarı</span></a><span style="color:#330000;">'nın</span> sitesinde iki farklı parçalarını dinleyince, bittiğim an oldu!<br />Peki neden yazdım bunları? Çünkü ben bu grupta kendimden bir parça değil, binlerce parça buldum... Anlayacağın param parça olduğumu anladım...<br />Bir t-shirt dükkanı açmayı düşünüyorum yazın... Eğer onu şimdi açmış olsaydım, yüzlerce pinhani t-shirt i bastırırdım. Çünkü herkesin tanımasını, bilmesini istiyorum. Tamam, saçmalamaya başladım.<br />Ben yeni tanıyanlar için bir-kaç link vereyim...<br /><br /><a href="http://www.pinhani.com"><span style="color:#330000;">Pinhani'ye</span></a> kendi sitelerinden ulaşabilirsiniz...<br /><a href="http://www.nahnu.org/?p=1045"><span style="color:#330000;">Pinhani-Röportaj'ını</span> </a>Nahnu, an itibariyle sitesine koymuş...<br /><a href="http://sourtimes.org/show.asp?t=pinhani"><span style="color:#330000;">Ekşi'ye</span></a> ulaşamayanlar için...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16066377-114900651028220494?l=10uncukoy.blogspot.com' alt='' /></div>hLLhttp://www.blogger.com/profile/12860513341364124641noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16066377.post-1146240634785955882006-04-28T19:09:00.000+03:002006-04-28T19:11:37.106+03:00<div align="center"><em>El-Fatiha...</em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16066377-114624063478595588?l=10uncukoy.blogspot.com' alt='' /></div>hLLhttp://www.blogger.com/profile/12860513341364124641noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-16066377.post-1146126134537914862006-04-27T11:21:00.000+03:002006-04-27T11:28:21.503+03:00<div align="center"><em>hayatta turist olarak yaşıyorum...</em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16066377-114612613453791486?l=10uncukoy.blogspot.com' alt='' /></div>hLLhttp://www.blogger.com/profile/12860513341364124641noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16066377.post-1140689278956740972006-02-23T11:41:00.000+02:002006-02-23T12:07:58.973+02:00<div align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/301/729/1600/206579_credit_card__gold_and_platinum[2].jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/301/729/200/206579_credit_card__gold_and_platinum%5B2%5D.jpg" border="0" /></a><br />Son 1 haftadır, canlarına kıyan insan sayısındaki artış, ister istemez çevresindeki ve dinleyenleri üzüyor. Ama olup bitenleri biraz düşündüğüm zaman, sanki işin içinde başka şeyler olabilir diye düşünüyorum. Birincisi <strong>"yaşadığım"</strong>(pek yaşamak denmez ama)<strong> </strong> için biliyorum. Faiz ile yaşamaya kalkınca o kadar bereketsiz bir durum hasıl oluyor ki, hayatın resmen boka sarıyor... 2-3 ay faizle yaşayalım dedik, annem romatizma hastalığına yakalandı, babam kalp krizi geçirdi! Kolay değildi o dönemler. (Şu an) Bundan 4 sene önce faizle elimize geçen paranın yarısının yarısı geçiyor, ama elde para artıyor... O yüzdendir, bankaların önünden dahi geçmiyorum... Birincisi bu, yani işin içinde faiz varsa, boku yemenin en medeni halini seçmiş oluyorsun demektir. İkinci bir durum da; sözüm geneledir, başta polisler olmak üzere, diğer birçok memurun "benim memurum işini bilir" felsefesini , hayatlarına adapte etmesidir. Ki bu rüşvet vs. durumların hepsinin acısı bir şekilde çıkıyor, çıkmayada devam edecektir. Bugün sabah gazete başlıklarını gördüm. Polisler bunalımdaymış. Güldürmeyin beni... Memur olanların çoğundaki mantık şu değil miydi? Memur olalım, kapağı devlete atalım... Sonrada milleti sögüçleyelim... </div><div align="justify">Efendiler, eden buluyor maalesef! Bazen yobazın kralı oluyorum ama ne yapayım. Hırsızlık yapanı, rüşvet alanı, özel ders verip öğrencisini geçiren öğretmeni, devleti soyanı vs. asacaksın, yapın bir daha görelim... Hep bankalar suçlu, hep devlet suçlu... Bir kez olsun özeleştiri yapsaydık, bu durumda olurmuyduk... Lanet olsun ! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16066377-114068927895674097?l=10uncukoy.blogspot.com' alt='' /></div>hLLhttp://www.blogger.com/profile/12860513341364124641noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16066377.post-1137664935450226332006-01-19T12:01:00.000+02:002006-01-19T12:02:15.460+02:00<blockquote>Hayatın anlamını çevirecek tercümanlarız...<br /></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16066377-113766493545022633?l=10uncukoy.blogspot.com' alt='' /></div>hLLhttp://www.blogger.com/profile/12860513341364124641noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-16066377.post-1133438618460808902005-12-01T14:02:00.000+02:002005-12-01T14:03:38.476+02:00<div align="justify">Kimilerine göre tumturaklı ifadeler gibi gözükse de aslında içimden gelenler… Sanal âlemden her sıkıldığımda Müşfik Kenter’in <a href="http://10uncukoy.blogspot.com/2005/09/duygu-toplumu-olmanza-megabaytlarnz-m.html"><span style="color:#660000;">şu</span></a> yazısını okurum ve kendi içimde bir iç muhasebeye dalarım. İçimden haykırırım; evet Müşfik abi sonuna kadar haklısın. Ama bu dünyada duygu toplumu denilen şeyi öğretmiyorlar… Duygu toplumu olmak için kimse cesaret etmiyor! Herkes korkak! Herkes kaçak! Ve vicdanlarımız, nefsimize tutsak! Hayat bizi çevrimdışı bıraktı Müşfik Abi… Gerçekler meşgule alındı… Hayallerini gerçekleştiremeyenler, hayallerini sanallaştırdılar. Dünyanın en güzelleri, en zenginleri, en bilmişleri oldular… Ben ki bunları yazarken; hayatımın çok büyük bir dilimini bilgisayarla geçirmeye başladım. Neden diye sorduğumda, içimdeki şeytan mı, melek mi ne olduğu belirsiz, insan olmadığı belli bir ses şunu diyor: “Yalnızca bilgisayarla vakit geçiriyorsun. Tek dertleştiğin o... Her yazdığına bir karşılık veriyor. Belki aynısını ama olsun. Acı vermiyor en azından!”<br />Sanırım doğru söylüyor… Acı vermemesi bile acınacak bir durumda olduğumu gösteriyor. Demek bu kadar güçsüzleştim, kendime olan özgüvenimi yitirdim… İlk korkak benim. Her şeyden kaçan benim. Tutsak hayatı yaşayan yine benim… Kimseyi suçlamıyorum. Yazılanlardan ben sorumluyum. Dünyada olan bütün kötülükler, benim hatam. Heyecanımı yitirdiysem bu benim bahanem olamaz. Eyüp Sultan o yaşına rağmen tek başına bir imparatorluğa meydan okurken, ben bu yaşımda daha kendimle olan savaşı yenemem basiretsizliğimin sonucu değil mi?<br />Çok mu karamsarım? Kendime karşı çok mu acımasızım? Bilmiyorum… Ama hayat bir beden büyük geliyor bana. Paçalarıma bulaşan yalanlar ise kirletiyor tüm benliğimi. Ceplerimde günah tohumları saklıyorum. İşlediğim günahları, kimsenin bilmesini istemiyorum. Doldurdukça dolduruyorum ceplerimi… Ama görmüyorum cebimin delik olduğunu. Ya da görmek istemiyorum ceplerimin de ruhum gibi delik deşik olduğunu…<br />Çekirdeği olmayan tohum olur mu? Ekene kadar olmaz biliyordum. Ama değilmiş. Özü kendisinden olmayan tohumda varmış… Günah tohumlarının özü bizmişiz… İçimizdeki şeytanı suladıkça, onu cehennem ateşinden ne kadar uzaklaştırıp, kendimizi onun için feda ettikçe, bu topraklarda hep zakkum çiçekleri bitecek. Kısacası etraftaki tüm kötülükler, bizim ruhumuzu nasıl beslediğimizin birer gölgesiymiş…</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16066377-113343861846080890?l=10uncukoy.blogspot.com' alt='' /></div>hLLhttp://www.blogger.com/profile/12860513341364124641noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-16066377.post-1132936908989786312005-11-25T18:34:00.000+02:002005-11-25T18:45:27.066+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/301/729/1600/orta.1.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/301/729/320/orta.1.jpg" border="0" /></a>tam ortasındayım yağmurun<br />karın soğuğun ortasındayım<br />nasıl da paylaşıyor insan isterse<br />nasıl da birmiş meğer hasretler<br />nasıl da mecburmuşuz sabretmeye<br />sevmeye, öğrenmeye<br />tam ortasındayım yolun<br />hmmm koşunun ortasındayım<br />tam varıyorum ki hedefe<br />bir yenisi başlıyor<br />bu oyun hep aynı, değişmiyor<br />hâlâ devam hâlâ figân hem de bile bile<br />nasıl da paylaşıyor insan isterse<br />nasıl da birmiş meğer hasretler<br />nasıl da mecburmuşuz sabretmeye<br />sevmeye, öğrenmeye...<br /><strong>mfö</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16066377-113293690898978631?l=10uncukoy.blogspot.com' alt='' /></div>hLLhttp://www.blogger.com/profile/12860513341364124641noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16066377.post-1129990662520260842005-10-22T16:30:00.000+03:002007-09-30T23:20:23.424+03:00Aşka inanmayanların kesinlikle izlemeyecekleri filimler...<br /><br />Before Sunrise<br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/nQpYHiB0k6k"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/nQpYHiB0k6k" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="350" width="425"></embed></object><br /><br />Before Sunset<br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/7PCyNMrhxG4"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/7PCyNMrhxG4" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="350" width="425"></embed></object><br /><br />Eternal Sunshine Of The Spotless Mind<br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/WIVh8Mu1a4Q"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/WIVh8Mu1a4Q" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="350" width="425"></embed></object><br /><br />50 First Dates<br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/mx997Z1cLU4"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/mx997Z1cLU4" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="350" width="425"></embed></object><br /><br />Notting Hill<br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/XUOkj0KO0yA"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/XUOkj0KO0yA" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="350" width="425"></embed></object><br /><br />Sweet November<br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/VJRr3RkgKI0"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/VJRr3RkgKI0" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16066377-112999066252026084?l=10uncukoy.blogspot.com' alt='' /></div>hLLhttp://www.blogger.com/profile/12860513341364124641noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16066377.post-1128094047738146262005-09-30T18:28:00.000+03:002005-09-30T18:27:27.743+03:00<div align="justify">Herkeste bir akıl verme, almış başını gidiyor. Şimdilerde herkes kraldan daha fazla kral! Aklını kullanmak yerine, aklını vermeyi tercih ediyor. Cimriler bile aklını veriyor… Etrafıma bakıyorum herkes aynı şeyi söylüyor. Ben olsaydım şöyle yapardım, şu kadar param olsa bunu alırdım vesaire, vesaire… Kimse kendisi olmak istemiyor. Hep benliğimizden bir kaçış. Suçu hep başkalarının üstüne atmak. Köşeye sıkışınca devlet şöyle, devlet böyle demek.</div><div align="justify">Peki, ben, sen, o, biz, siz, onlar ne yapıyoruz? Biz nasılsak, öyle yönetilmiyor muyuz? Elimizdeki paraya şükredeceğimize, şu kadar param olsanın hesaplarını yapıyoruz. Hep ileriyi düşünüp, şimdiyi yaşayamıyoruz.</div><div align="justify">Bugün ekmek kuyruğunda birisini gördüm. Zannımca 500 binin hesabını yapıyor. Fakir olduğu her halinden belli. Ancak o elindeki sigaraya ne demeli? O sıraya sigara içmek için mi giriyorsun be adam! İçimden en bilinmedik küfürleri edesim geliyor. Düşünüyorum çocuklarını ve hanımını… İçimden o adamı gırtlaklamak geliyor. Aylık en az 40-50 milyonu sigaraya gidiyordur. Yahu verdiğin paranın yanında, gıdasızlıktan perişan olup hastalığa kalıyorsun. Bunlar yetmezmiş gibi senin vurdumduymaz, duysa da anlamaz hayatın yüzünden boş yere bir sürü ilaç parası devletin cebinden çıkıyor. En sonunda kanser olup yatalak, yaşayan bir ölü oluyorsun…Bunlar aklıma geldikçe daha da vicdansızlaşıyorum. Bunlar hadi zır cahil… Ya üniversite gençliği ne âlemde? Onlar bokun içine bunlardan daha çok batmış… Güya aklı başında, okumuş insanlar… Peh! Hele bayanların elinde sigara görünce daha da iğreniyorum. Ne kadar eğreti duruyor, o güzelim ellerde… Kendi sağlığını düşünmeyen insanlardan, birde çevreyi korumasını bekliyoruz. İşte bu daha da büyük aptallık. Cebinde 5 kuruş parası yok, ama sigara için bir şekilde para bulan öğrenci milleti ile yukarıdaki fakir arasında tek fark biri diplomalı salak, diğeri diplomasız…</div><div align="justify">Allah insanları uyarmak için bir afet gönderdiğinde isyan eden akılsızlara soruyorum. Bir depremde 40 bin- 50 bin insan ölsün… Peki bir sigaradan Türkiye'de yılda 110 bin, Dünya'da 5 milyon kişi ölüyorsa; burada adaletsiz olan kim, bana onu söyle! Hem dünyayı, hem de ahiretini tehlikeye atan kim, bana onu söyle!</div><div align="justify">Toplu mekânlara siz düşüncesiz insanlar yüzünden giremiyoruz! Pofur pofur sigaranızı tüttürürken, ben işimi midem kalkarak hallediyorum. İlla ki sigara tablasının yanında, gaz maskesi mi bulunduralım? Eve geldiğimde bütün kıyafetimi tekrardan parfümlemek zorunda mıyım?</div><div align="justify">Sigaranın yaşı 9'a düşmüş. Her defasında o sigarayı satanı düşünüp, küfrün en uç noktalarına gidip, geliyorum… Bunu bilip, hala kös kös oturmak cinayettir. Bir an önce sigaraya, alkole, kumara çok büyük tedbirler alınmalıdır. Bu çocuklar bizim çocuklarımız. Bunları bu şekilde bırakırsak, yarın sigara, alkol, kumar için bizim önümüzü kesip hırsızlığa başlayacak… Aileler işte böyle yıkılacak. Kadın programlarında yozlaşmaya, onları alkışlayan ağzı salyalılara, hayatın acımasızlığına tanık olun. Ve bunları kullananlara prim vermeye devam edin. Yakında sizin de hayatlarınıza girerse hiç şaşırmayın!Kısacası hayat bir perde oyunu, gölgelerimiz daha gerçek, biz daha karanlığız… </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16066377-112809404773814626?l=10uncukoy.blogspot.com' alt='' /></div>hLLhttp://www.blogger.com/profile/12860513341364124641noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-16066377.post-1126440281880068892005-09-11T15:05:00.000+03:002005-09-11T15:04:41.883+03:00<div align="justify">Hep bir yerlere, bir şeylere yetişme telaşındasınız değil mi? Hiç vaktiniz yok… "Fast live", "fast food", "fast music", "fast love"… Dikte ettirilen "yükselen değerler", "in" ler, "out" lar... Buna benzer bir odada, şanslıysanız gökyüzünü görebilen bir pencere ardında bitecek hepsi. Dostluğu klavyelerinde, yaşamı monitörlerinde arayanlar… Size sesleniyorum:<br />Hangi tuş daha etkilidir ki sıcacık bir gülüşten, ya da hangi program verebilir bir ağaç gölgesinde uyumanın keyfini? Copy-paste yapabilir misiniz dalgaların sahille buluşmasını? İçinizi ısıtan gün ışığını gönderebilir misiniz maille arkadaşlarınıza? Sevgiyi tuşlarla mı yazarsınız? Öpüşmek için hangi tuşlara basmak gerekir? Ya da Geri dönüşüm kutusunda saklanabilir mi kaybolan zaman. Doğayı bilgisayarlarına döşeyenler, neden görmezsiniz bahçedeki akasyanın tomurcuklandığını ve ıslak toprak kokusu var mıdır, dosyalarınız arasında? Koklamak, duymak, dokunmak, yok mu yasam skalanızda? Bilgi toplumu oldunuz da, duygu toplumu olmanıza megabaytlarınız mı yetmiyor? Hayat ıskalamayı affetmez! Keşkelerle, tühlerle baş başa kalmadan önce… (ne acı ve ne çelişkidir ki böyle bir yorumu yine bilgisayardan iletiyorum...)</div><div align="justify"><span style="font-size:85%;"><strong>Müşfik Kenter</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16066377-112644028188006889?l=10uncukoy.blogspot.com' alt='' /></div>hLLhttp://www.blogger.com/profile/12860513341364124641noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-16066377.post-1125498224325633432005-08-31T17:20:00.000+03:002005-08-31T17:23:44.326+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/301/729/1600/yalniz.gif"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/301/729/320/yalniz.gif" border="0" /></a><br /><div align="justify"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;color:#000000;">Zaman bizi bir bozuk para gibi harcıyor. Her geçen an biraz daha azalıyoruz. İki adım geri gidip insanları izlemeye başlıyorsun. İzlediklerinin bir korku filmi olduğunu düşünmek istiyorsun. Gözlerimi kapatıp ağlamak istiyorum. Üzülüyorum tüm olup bitene... Olaylar beni o kadar çok etkiliyor ki her sorunda kendime bir pay biçmeye başlıyorum. Acılarla, dertlerle, sorunlarla ve sorularla yaşamaya başlıyorsun. Etrafına bakıp, kalabalığın içinde yalnız olduğunu görüyorsun. Otobüste, tramvayda, metroda, yolda, okulda, her yerde, ki ikili ilişkilerde bile herkes birbirinin gözlerinin içine bakıyor. Herkeste bir güvensizlik... Acaba diyorsun şu hırsız mı, bu sapık mı, o dilenci mi...Hep korku içinde yaşıyoruz.Hep bir başkasını yorumluyoruz. Kendimize nasıl bakıldığını, kendimize saygımız olduğunu hiç düşündük mü? Birbirimizden kaçıyoruz! Geceleri dışarı çıkmaya tereddüt ediyoruz. Hem yalnızız, hem de özgür değiliz. Vicdanlarımız bile yetmiyor, gerçekleri görmeye... Belki bir kör kadar bile göremiyoruz. Gündüzleri kaçıyor, geceleri saklanıyoruz. Evlerimiz bir dinlenme mekanı değil artık. Herkesin kalbi uyuşturulmuş gibi... Ne eşinle bir sohbet var, ne de çocuğunla yakından ilgilenmek. Yada tek başına kaldığında düşüncelere dalmak. Her şeyi senin yerine televizyon yapıyor. <strong>Uzaktan kumanda senin elinde ama asıl kumanda olan sensin.</strong> Kimseyle sohbet edemiyorsun. Tek yolu internette ‘chat' yapmakta buluyorsun. Halbuki bilmediğin bir insanla, yalan yada doğru her şeyi paylaşıyorsun. Çünkü normal yaşamda olduğu gibi gözlemleyemiyorsun. Herkes söyledikleri ile yaşıyor. Kendi söylediklerimize inanıyoruz. Yalan yada doğru... İnanıyoruz her şeye, gördüklerimize değil, duyduklarımıza ve yazılanlara inanıyoruz... </span><span style="font-family:georgia;"><br /><span style="color:#000000;"><span style="font-size:78%;"><strong>Fotoğraf : Jason DeFilippo</strong></span> </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/16066377-112549822432563343?l=10uncukoy.blogspot.com' alt='' /></div>hLLhttp://www.blogger.com/profile/12860513341364124641noreply@blogger.com0